GouziasOrthopedikos

Switch to desktop Register Login

Αρθροσκόπηση Γόνατος

riksi-miniskou

Η αρθροσκόπηση έφερε την επανάσταση στην μοντέρνα ορθοπαιδική χειρουργική και αυτό διότι επεμβάσεις με μεγάλο αριθμό επιπλοκών μετετράπησαν σε επεμβάσεις ελάχιστης επεμβατικότητας.

Ονομάζεται και χειρουργείο της κουμπότρυπας διότι επιτυγχάνεται με 2 μικρές τρυπούλες. Από τη μία εισέρχεται η κάμερα μέσω της οποίας βλέπουμε το εσωτερικό της άρθρωσης και από την άλλη ειδικά εργαλεία με τη βοήθεια των οποίων διορθώνουμε τη βλάβη. Η αρθροσκόπηση του γόνατος είναι μια από τις περισσότερες συχνές αν όχι πιο συχνή ορθοπαιδική επέμβαση που πραγματοποιείται παγκοσμίως.

Οι πιο συχνές ενδείξεις είναι:

  • βλάβες του μηνίσκου
  • συνδεσμικές βλάβες γόνατος (ρήξη πρόσθιου ή οπίσθιου χιαστού συνδέσμου)
  • χόνδρινες βλάβες γόνατος
  • ορισμένες περιπτώσεις ενδοαθρικών καταγμάτων
  • φλεγμονές
  • αστάθεια, σύνδρομο πρόσκρουσης, ρήξη τενόντων ώμου
  • χόνδρινες βλάβες, σύνδρομο πρόσκρουσης ποδοκνημικής
  • σύνδρομο πρόσκρουσης στο ισχίο

 

ΡΗΞΗ ΜΗΝΙΣΚΟΥ

Οι μηνίσκοι με σχήμα μισοφέγγαρου και ινοχονδρίνης σύστασης είναι δυο, ο έσω και ο έξω. Για πάρα πολλά χρόνια η επιστημονική κοινότητα πίστευε ότι δεν είναι χρήσιμοι και γι' αυτό το λόγο μέχρι και τη δεκαετία του '80 αφαιρούντο με σχετική ευκολία με την μέθοδο του ανοιχτού χειρουργείου. Είναι πλέον ξεκάθαρη η μεγάλη χρησιμότητα των μηνίσκων στη φυσιολογική λειτουργία της άρθρωσης του γόνατος.

Η κύρια λειτουργία τους είναι να διανέμουν ομαλά τα φορτία από το μηρό στην κνήμη (ένα είδος αμορτισέρ του γόνατος) και δευτερευόντως λειτουργούν και ως σταθεροποιητές.

Η ρήξη μηνίσκου σε νεαρά άτομα είναι τραυματικής αιτιολογίας και πιο συνηθισμένη επιβλαβής κίνηση και όταν το πόδι "κολλάει" στο έδαφος και το σώμα στρίβει, συνήθως κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας ενώ στα ηλικιωμένα άτομα εκφυλιστικής αιτιολογίας.

Τα κύρια συμπτώματα ρήξης του μηνίσκου είναι πόνος κατά τη βάδιση ιδιαίτερα κατά την αλλαγή κατεύθυνσης, πόνος στο βαθύ κάθισμα, εμπλοκές του γόνατος, αίσθημα αστάθειας, παρουσία υγρού στην άρθρωση.

Στις περιπτώσεις όπου η ρήξη του μηνίσκου προκαλεί τέτοιου είδους ενοχλήσεις η θεραπεία γίνεται με αρθροσκόπηση με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Ο σκοπός της αρθροσκόπησης είναι να αφαιρεθεί μόνο το κατεστραμμένο κομμάτι του μηνίσκου και να ομαλοποιηθεί το σημείο.

Στις περιπτώσεις εκείνες, αν και όχι συχνές όπου η βλάβη είναι πρόσφατη, αφορά πολύ νεαρά άτομα και η βλάβη εντοπίζεται στο περιφερικό τμήμα του μηνίσκου όπου υπάρχουν αγγεία, γίνεται συρραφή του μηνίσκου με την ίδια αρθροσκοπική μέθοδο. Η επέμβαση δεν απαιτεί παραμονή στο νοσοκομείο, ο ασθενής εισέρχεται το πρωί και εξέρχεται την ίδια μέρα, βαδίζοντας αρχίζοντας ένα πρόγραμμα μυϊκής ενίσχυσης χωρίς να είναι απαραίτητη η διενέργεια φυσικοθεραπείας.

ΡΗΞΗ ΠΡΟΣΘΙΟΥ ΧΙΑΣΤΟΥ

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ένας από τους βασικούς σταθεροποιητές του γόνατος και η ρήξη του είναι πάντα τραυματικής αιτιολογίας συνήθως κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας ενώ συχνά συνοδεύεται από ρήξη και του μηνίσκου ή κάποιου άλλου συνδέσμου. Πολύ συχνά τη στιγμή του τραυματισμού ακούγεται θόρυβος, υπάρχει έντονος πόνος, η βάδιση γίνεται με δυσκολία και το γόνατο αρχίζει να πρήζεται.

Η απώλεια του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου προκαλεί αστάθεια που μπορεί να μην είναι τόσο έντονη στις απλές καθημερινές δραστηριότητες όσο κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων.

Έχει διαπιστωθεί επίσης ότι σε ασθενείς με έλλειψη του πρόσθιου χιαστού μέσα σε 3 χρόνια στο 60% των περιπτώσεων θα υπάρξει και ρήξη μηνίσκου ή κάποια οστεοχόνδρινη βλάβη (εάν δεν έχει συμβεί από την πρώτη στιγμή) ενώ μακροχρόνια προκαλείται εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα.

Η αποκατάσταση της βλάβης γίνεται με αρθροσκόπηση (χωρίς να ανοιχτεί το γόνατο) και αποτελεί την καλύτερη επιλογή σε ασθενείς που η αστάθεια γόνατος προκαλεί κλινικά προβλήματα.

Η τεχνική ονομάζεται συνδεσμοπλαστική πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, έχει άριστα αποτελέσματα και επιτυγχάνεται με τη τοποθέτηση μοσχεύματος ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζονται και όλες οι άλλες πιθανές βλάβες.

Οι δυο τύποι μοσχευμάτων που χρησιμοποιούνται πιο συχνά παγκοσμίως και σε αθλητές υψηλού επιπέδου είναι είναι ο επιγονατιδικός και οι τένοντες του ισχνού και ημιτενοντώδη.

Τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται και μοσχεύματα (από τράπεζες μοσχευμάτων) στις περιπτώσεις πολλών συνδεσμικών βλαβών όταν τα μοσχεύματα από τον ίδιο τον ασθενή δεν επαρκούν.

Τα τεχνητά μοσχεύματα για τα οποία υπήρξε μεγάλος ενθουσιασμός τη δεκαετία του '80 που πρωτοεμφανίσθηκαν έχουν πλέον εγκαταλειφθεί λόγω του υψηλού ποσοστού αποτυχίας τους. Η διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο είναι 1 έως 2 μέρες και ο ασθενής σηκώνεται άμεσα και βαδίζει αρχίζοντας και ένα πρόγραμμα αποθεραπείας.

Η επάνοδος σε αθλητικές δραστηριότητες γίνεται μετά από 3 μήνες και είναι ο χρόνος που χρειάζεται για να επέλθει η βιολογική ωρίμανση του μοσχεύματος. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα ακολουθείται ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα αποθεραπείας με σκοπό τη μυϊκή ενίσχυση.

 

Αρχική σελίδα Ορθοπεδικός Dr.Γ.Γκούζιας

All rights reserved © 2014. Developed by Webuse.gr

Top Desktop version